ที่ |
เรื่อง |
ฟังออนไลน์ |
ดาวน์โหลด |
001
|
ธรรมบรรยายภาคค่ำ วันที่ ๒๕ ม.ค. ๕๑ |

|

|
002
|
ไขปัญหาธรรมบ่ายวันที่ ๒๖ ม.ค. ๕๑ |

|

|
 003 |
ไขปัญหาธรรมบ่ายวันที่ ๒๗ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 004 |
ไขปัญหาธรรมค่ำ วันที่ ๒๗ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 005 |
ธรรมบรรยายเช้า วันที่ ๒๘ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 006 |
ไขปัญหาธรรมบ่าย วันที่ ๒๘ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 007 |
ไขปัญหาธรรมค่ำ วันที่ ๒๘ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 008 |
ธรรมบรรยายเช้า วันที่ ๒๙ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 009 |
ไขปัญหาธรรมบ่าย วันที่ ๒๙ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 010 |
ไขปัญหาธรรมค่ำ วันที่ ๒๙ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 011 |
ไขปัญหาธรรมเช้า วันที่ ๓๐ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 012 |
ไขปัญหาธรรมบ่าย วันที่ ๓๐ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 013 |
ไขปัญหาธรรมค่ำ วันที่ ๓๐ ม.ค. ๕๑ |
|
|
 014 |
ธรรมรับอรุณ วันที่ ๓๑ ม.ค. ๕๑ |
|
|
| |
|
|
|
CD ชุดรวมพุทธวัจน์ วันที่ 1 ตค. 50 - 31 ธ.ค. 50 |
ที่ |
เรื่อง |
ฟังออนไลน์ |
ดาวน์โหลด |
001
|
พุทธ.๒๗๐ ทรงจัดพระองค์เอง เป็นผู้ฉลาดในหนทาง |

|

|
002
|
อริย.ป.๑๑๒๒ ผลสืบต่อของสัมมาอาชีวะ |

|

|
 003 |
อริย.ป.๑๓๕๖ นิวรณ์เป็นข้าศึกแห่งสมาธิ |
|
|
 004 |
อริย.ป.๑๓๖๒ ลำดับพฤติจิตของผู้ที่จะเป็นอย ู่เพื่อความไม่ประมาท |
|
|
 005 |
อริย.ป.๑๔๖๒ วิธีการสืบต่อ ความไม่ประมาทของอริยสาวก |
|
|
 006 |
อริย ต.๒๒๓ เบญจขันธ์เป็นที่บัญญัติกฏแห่งสังขตะ |
|
|
 007 |
อริย.ป.๙๒๒ สัญญาเกิดก่อนญาณ |
|
|
 008 |
ปฏิจฺจ ๔๘๕ทรงชักชวนวิงวอนให้เพียรในปฏิจฺจ |
|
|
 009 |
พุทธ.๔๕๙ เมื่อไม่ยึดถือในสิ่งทั้งปวง ย่อมสิ้นตัณหา |
|
|
 010 |
อริย.ป.๑๔๒๓ บทธรรมเก่า ที่อยู่ในรูปขององค์มรรค |
|
|
 011 |
อริย.ต.๖๘๘ การเป็นพระอริยเจ้าไม่ใช่สิ่งสุดวิสัย |
|
|
 012 |
อริย.ป.๙๑๖ เหตุให้เกิดและเจริญ แห่งอาทิพรหมจริยิกปัญญา |
|
|
 013 |
พุทธ.๓๘๖ ทรงมีญาณแน่วแน่ชั้นพิเศษ |
|
|
 014 |
อริย.ป.๓๕๐ อาการที่ทุกข์เกิดมาจากตัณหา |
|
|
 015 |
อริย.ป.๑๑๖๖ เครื่องผูกพันจิตห้าอย่าง |
|
|
 016 |
อริย.ป.๑๑๐๐ การดำรงชีพชั้นเลิศของฆราวาส |
|
|
 017 |
อริย.ป.๑๑๘๐ สติปัฏฐานสี่เป็นที่โคจรสำหรับสมณะ |
|
|
 018 |
ปฏิจฺจ. การกำจัดอุปสรรคขณะเจริญสติปัฏฐานสี่ |
|
|
 019 |
อริย.ป.๑๓๘๙ อัฏฐังคิกมรรคคือพรหมจรรย ์เป็นไปเพื่อนิพพาน |
|
|
 020 |
อริย.ต.๔๙๐ ธรรมที่สมควร แก่การหลุดพ้นจากทุกข์ |
|
|
 021 |
อริย.ป.๑๑๘๖ ธรรมเป็นที่ตั้งแห่งการเจริญสติ |
|
|
 022 |
อริย.ป.๑๕๑๒ วิธีการฟังเพื่อให้ได้ประโยชน์สูงสุด |
|
|
 023 |
อริย.ป.๘๕๗ อัฏฐังคิกมรรคเป็นปฏิปทา เพื่อความเป็นอริยบุคคลสี่ |
|
|
 024 |
อริย.ป.๘๖๓ วิธีเลือกหนทางปฏิบัติ เมื่อยังหาหลักที่จะปลงศรัทธาความเชื่อลงไปไม่ได้ |
|
|
 025 |
อริย.ป.๘๕๙ อัฏฐังคิกมรรค ในฐานะธรรมเครื่องข้ามฝั่ง |
|
|
 026 |
อริย.ป.๘๕๔ ธรรมเป็นรุ่งอรุณแห่งอัฏฐังคิกมรรค |
|
|
 027 |
อริย.ป.๑๕๑๕ อริยสัจสี่เป็นที่ตั้งแห่งการแสดงตัว ของปัญญิณทรีย์ |
|
|
 028 |
อริย.ป.๙๗๘ การเห็นชนิดที่ละมิจฉาทิฏฐิได้ |
|
|
 029 |
อริย.ต.๑๐๖๙ ฉายาของสัตตบุรุษ |
|
|
 030 |
อริย.ป.๙๒๑ เหตุปัจจัยแห่งวิชชาและวิมุติ |
|
|
 031 |
อริย.ป.๑๒๓๔ กายคตาสติเป็นอุปกรณ์แก้อินทรีย์สังวร |
|
|
 032 |
ขุม.๒๕๕ ผู้ได้รับผลแห่งอินทรียสังวร |
|
|
 033 |
อริย.ต.๒๕๙ เป็นทุกข์เพราะติดอยู่ในอายตนะ |
|
|
 034 |
อริย.ต.๒๒๖ ถูกสมน้ำหน้าเพราะไปยึดถือเบญจขันธ์ |
|
|
 035 |
อริย.ป.๘๙๙ อริยสัจญาณเป็นญาณประเภทยิงเร็ว |
|
|
 036 |
อริย.ต.๒๒๘ ความลับของเบญจขันธ์ |
|
|
 037 |
อริย.ต.๔๒ จงบวชเพือรู้ความดับทุกข์ เหมือนเขาทั้งหลายผู้บวชแล้วโดยชอบ |
|
|
 038 |
อริย.ป.๑๐๑๔ ตรัสว่า ถ้าจะมีตัวตนกันบ้าง เอาร่างกายเป็นตัวตนดีกว่าจิต |
|
|
 039 |
อริย.ต.๑๘๒ เวทนาทุกชนิดเดินไปสู่ความดับ |
|
|
 040 |
ปฏิจฺจ.๑๒๙ นันทิดับเมื่อใดปฏิจฺจสมุปฺบาทดับเมื่อนั้น |
|
|
 041 |
อริย.ต.๒๑๕ ที่ติดของสัตว์ |
|
|
 042 |
ปฏิจฺจ.๒๖๒ หนทางเก่าเพื่อพ้นความแก่และตาย คืออริยมรรคมีองค์แปด |
|
|
 043 |
ปฏิจฺจ.๖๐๐ ปฏิจฺจสมุปฺบาทแห่งการอยู่ด้วยความประมาท |
|
|
 044 |
อริย..๕๙๔ ความเป็นโสดาบัน ประเสริฐกว่าเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ |
|
|
 045 |
อริย.ป.๑๓๓๗ เห็นความเกิดดับของเบญจขันธ์ |
|
|
 046 |
อริย.ป.๑๓๔๒ แม้เพียงปฐมฌาณก็บำบัดกิเลส อันเป็นเครื่องระคายใจได้ |
|
|
 047 |
อริย.ป.๑๔๓๐ ลักษณะแห่งอินทรีย์ภาวนาชั้นเลิศ |
|
|
 048 |
อริย.ป.๑๐๑๐ ความเห็นว่าตัวตนก็อยากอยู่, ว่าขาดสูญก็อยากไป, สัมมาทิฏฐิก็อยากดับ |
|
|
 049 |
อริย.ป.๑๓๒๖ การดำรงสมาธิจิต เมื่อถูกเบียดเบียนทั้งทางวาจาและทางกาย |
|
|
 050 |
ปฏิจฺจ.๕๙๗ ปฏิจฺจสมุปบาทแห่งการอยู่อย่างมีเพื่อนสอง |
|
|
 051 |
อริย.ป.๙๐๑ ทิ้งนั่นแหละ กลับจะเป็นประโยชน์ |

|

|
 052 |
อริย.ป.๑๕๑๘ การทำบุคคลให้รู้อริยสัจ จัดเป็นอนุศาสนีปาฏิหารย์ |

|

|
 053 |
ปฏิจฺจ.๑๕๐ เพลินในเวทนาตั้งแต่เป็นเด็กทารก |
|
|
 054 |
อริย.ป.๑๐๓๗ ปล่อยวางกามได้เพราะเห็นโทษในกาม และเห็นประโยชน์ในเนกขัมมะ |
|
|
| |
|
|
|